|
Pão de Açúcar, 17 September 2010.

Geachte
Nederlandse familie,
Het is met veel genoegen
dat ik deze paar woorden schrijf om een
beetje van mijn leven te vertellen, voordat en nadat God zulke prachtige
mensen op mijn weg plaatste.
Mijn naam is Nelma Daniela Capela Muritiba
Barbosa, ik ben 25 jaar,
kom uit een eenvoudige familie en woon in het noord-oosten, in het
binnenland
van Alagoas. Tot mijn vijfde jaar, gedurende mijn kindertijd, woonde ik
met mijn broers
bij mijn ouders, vervolgens zijn ze gescheiden en dat gaf dat we
besloten om bij
onze moeder te gaan wonen.
Gedurende deze tijd studeerde ik aan openbare
scholen van de
overheid, evenwel, mijn moeder had nooit de financiële middelen om onze
studie te
betalen aan een parochieschool en mijn vader hielp ons in niets. De
droom om te
kunnen studeren aan de parochieschool was enorm en om te studeren aan de
faculteit
was nog groter, maar ik was me er van bewust dat dat heel erg moeilijk
zou zijn, maar
niet onmogelijk op het moment dat God zuster Odiliana in mijn leven
bracht en
mijn Hollandse familie waardoor mijn droom werkelijkheid kon worden.
Vanaf dit moment veranderde mijn leven helemaal,
ik maakte
een toelatingsexamen, want ik kwam van de openbare school en om aan de
parochie-
school te studeren moest ik dit proefwerk maken, Godzijdank slaagde ik,
begon
ik te studeren met de hulp van Leo Stok, mijn Hollandse vader, die me
altijd heeft
geholpen en me nog helpt met behulp van zuster Odiliana.
Ik zal eeuwig dankbaar zijn voor wat deze twee
mensen in mijn
leven brachten, het ware gevoel en genoegen om gelukkig te zijn want ik
heb altijd
graag gestudeerd en daarom verdiende ik deze hulp.
Ik maakte de basisschool af en ook de middelbare
school, ik had
nog de droom om de faculteit te doen, ik dacht dat dat te moeilijk zou
zijn, maar
wanneer je aardige, vriendelijke mensen hebt met een liefdadig hart, is
er niets
onmogelijk in de ogen van God, nu studeer ik in de achtste periode van
de
faculteit verpleegkunde en nog steeds met Hollandse hulp.
Ik vraag de Heer Jezus iedere dag om de levensweg
van mijn
Hollandse familie te verlichten zodat ze andere mensen kunnen helpen,
want zonder
hen zou ik niet zijn wat ik vandaag ben. Ik heb een geweldige schat in
mijn handen
en dat is mijn studie.
Met dankbaarheid,
Nelma Daniela Capela Muritiba Barbosa.
« Terug naar de nieuwspagina
|